Wet meer zekerheid flexwerkers: wat is het en hoe staat het ervoor?
De arbeidsmarkt verandert. Niet met veel lawaai, maar stap voor stap, via wetgeving die de balans tussen vast en flexibel werk opnieuw moet vormgeven. De Wet meer zekerheid flexwerkers is daarin een mijlpaal. Op 7 juli 2026 stemde ook de Eerste Kamer in met het wetsvoorstel. Daarmee is de wet een feit. Voor uitzenders, detacheerders en intermediairs is dit hét moment om te weten wat er precies verandert, en vooral wanneer.
Wat houdt de wet in?
De Wet meer zekerheid flexwerkers is onderdeel van het bredere arbeidsmarktpakket, het resultaat van jarenlange onderhandelingen tussen vakbonden, werkgevers en kabinet na het SER-advies over de hervorming van de arbeidsmarkt. De kern bestaat uit drie maatregelen.
- Nulurencontracten verdwijnen. Voor de meeste werknemers worden nulurencontracten vervangen door bandbreedtecontracten. Werknemers krijgen een vast minimumaantal uren met een afgesproken bandbreedte daarboven. Dat betekent meer voorspelbaarheid over inkomen en werktijden voor de werknemer, en een andere manier van plannen voor de werkgever.
- Draaideurconstructies worden beperkt. De ketenregeling wordt aangescherpt. Werknemers jarenlang van tijdelijk contract naar tijdelijk contract laten gaan, met tussenpozen om de keten te doorbreken, is straks niet meer mogelijk. Wie structureel werk heeft, moet dat ook structureel kunnen invullen.
- De positie van uitzendkrachten wordt versterkt. Uitzendkrachten krijgen recht op ten minste gelijkwaardige arbeidsvoorwaarden als werknemers die rechtstreeks in dienst zijn bij de opdrachtgever. Daarnaast wordt de meest flexibele uitzendfase verkort van anderhalf jaar naar één jaar. Uitzendkrachten groeien daardoor sneller toe naar meer zekerheid.
Hoe staat het ervoor?
Na de Tweede Kamer in mei 2026 heeft nu ook de Eerste Kamer ingestemd. De invoering verloopt in fasen. Het onderdeel over gelijkwaardige arbeidsvoorwaarden voor uitzendkrachten treedt al op 31 december 2026 in werking. De overige onderdelen, zoals de bandbreedtecontracten en de aangescherpte ketenregeling, volgen op zijn vroegst per 1 januari 2028.
Die fasering oogt geruststellend. In de praktijk is de tijd korter dan hij lijkt. Gelijkwaardige beloning voor uitzendkrachten raakt direct de kostprijsberekening, de verloning en de afspraken met opdrachtgevers. En dat binnen enkele maanden. De maatregelen van 2028 vragen om herziening van contractvormen, planningssystematiek en administratieve processen. Wie daar pas eind 2027 mee begint, loopt achter de feiten aan.
Vakbond FNV noemt de wet een belangrijke stap, maar wijst er ook op dat aanvullende wetgeving nodig blijft. Onzeker werk kan zich verplaatsen naar andere constructies, zoals schijnzelfstandigheid. De verwachting is dan ook dat dit niet de laatste hervorming is die op de flexbranche afkomt. Denk aan het toekomstige toelatingsstelsel voor uitzenders, dat parallel aan deze wet wordt uitgewerkt.
Van wettelijke verplichting naar strategische keuze
Het is verleidelijk om deze wet te zien als een compliance vraagstuk. Iets voor de administratie, iets dat de backoffice straks wel regelt. Maar wie zo kijkt, mist de kern. De wet verandert de kostprijs, de contractvormen en de gesprekken met opdrachtgevers. Niet in de marge, maar in het hart van het verdienmodel.
Intermediairs die hun processen nu al inrichten op de nieuwe regels, hebben straks een voorsprong. Zij kunnen opdrachtgevers vroegtijdig informeren, kostprijzen tijdig herberekenen en contractvormen aanbieden die aan de nieuwe eisen voldoen. Terwijl anderen nog uitzoeken wat er precies verandert, zijn zij al operationeel.
De wet komt eraan, dat staat vast. De echte vraag is: wacht je tot de ingangsdatum, of is jouw organisatie er dan al klaar voor?
